بسم الله النور

باسلام وتبریک سال جدید وآرزوی سالی سرشار از موفقیت وبهروزی در پناه حصرت حق مدتی بود در جست و جوی فتو بلاگی بودیم تا عکس های شهید رو بزاریم البته این به این معنی نیست که ازاین به بعد از عکس های ایشون در وبلاگ استفاده نخواهد شدویا عکس های دیگری وجود ندارد ، از این به بعد می توانید منتظر عکس های جدید، هم در این وبلاگ وهم در وبلاگ زیر باشید

http://ssmohamadalihakim.multiply.com/photos

التماس دعا

هیت تحریریه وبلاگ شهید دکتر سید محمد علی حکیم

واینک خیابان نادری !

و اینک خیابا ن نادری

شهرهای ایران ٬ خیابان هاب ایران ٬و کوچه های ایران ٬همه و همه یادآور نام و خاطره ی دلاورانی هستند که هر کدام با جان خیش از این میهن ٬ و از همین خیابان ها و کوچه ها٬ و از همین شهر ها و روستاها دفاع کردند  و هر بار نشان دادند هرگاه این ملت شاهد هجوم نیگانه باشد با خون خویش از وطن دفاع می کنند واین بار نیز... ٬این بار هم ملتی را به دشمن نشان دادند که هرگاه دشمن هجمه ی خود را به این کشور وارد داشته ٬برای پایداری دین و کشور و ملت خود ٬با غرور وایثار از جان و تن خود می گذرند تا ایران بماند 

این بار نوبت خوزستان بود ٬٬ تا از این آزمایش همانند سایر مناطق این خاک سر بلند بیرون بیاید و جوانان خوزستانی علل خصوص٬ آزمون سختی داشتند و این جوانان بودند که باید پیشاپیش  سایر جوانان این مرز و بوم نشان غیرت خود را بر تن بیگانه به جای بگذارند واین نشان غیرت با خون سرخ آنان رنگ گرفته بود

آنان زندگی دنیوی را به شهادت و جاودانگی فروختند  ٬ تا مصداق این آیه ی شریفه باشند که «خداوند از مومنان ٬ جان ها و اموالشان را خریداری کرد ٬که بهشت برای آنان باشد (که) در راه خدا پیکار می کنند ٬می کشند وکشته می شوند این و عده ی حقی است»! آری آنان مومنانه جنگیدند و شهید شدند و اینک حی اند ٬نه فقط نامشان که همینک در جای جای شهر های عزیز میهن پر افتخارمان همچون ستارگانی می در خشند بلکه « در نزد خدا روزی می خورند » که این سخن خود اوست  « وچه کسی از خدا به عهدش وفادارترست »

در جای جای شهر عزیز اهواز که قدم می نهی نام نیک همین شهدا را می بینی و اما از خیابان نادری که می گذری ٬ چهره ی پر فروغ سردار پاسدار شهید دکتر سید محمد علی  حکیم را می بینی که او نیز آنچنان در هویزه جنگید و مقاومت کرد که هنوز نیز در دشت هویزه همچو ستاره ای پرنور می دزخشد و باقی است ٬که او اگرچه برای ما مفقودالاثر است ٬ ولی جایگاه ابدی اش معلوم ومشخص است و با آنکه حدود ۳۰ سال ازآن واقعه می گذرد با بدن خود همچو سایر همرزمانش که دیواری مقاوم در مقابل تانک های عراقی قرار داده بودند و البته آن دیوار توسط تانک های بعثی زیر گرفته شد وقطعه قطعه شد!٬ هنوز نیز به کسی ننمایانیده اند و مظلومانه زیر شنی های خشم فروخرده ی دشمن با خون خود دشت هویزه را آبیاری کردند

او نیز همچون سایر یاران ودوستان وهمرزمانش در هویزه در خاطره ها باقی می ماند ٬ اما طرح او شاید باید تا ابد بر دیوار خیابان نادری ٬یادآوری باشد برای همه ی ما ٬ که باید همچون او پاسداشت و ادامه دهنده ی زحمات واز خودگذشتگی ها وفعالیت های آنان باشیم برای دفاع از این انقلاب وحفظ ودوام وپاسداری از ارزش هایی که آنان مردانه در جنگ آفریدند

 

                          یادشان گرامی  و راهشان پر رهرو